Perikles

 In Blog

Een bekentenis kan verrassende gevolgen hebben. In mijn vorige blog gaf ik toe idealistisch te zijn. Ik vertelde dat ik bevlogen en enthousiast kan raken van dingen die de belofte in zich dragen de wereld beter te maken, al is het maar een kléín beetje.

Mede naar aanleiding daarvan werd ik uitgenodigd voor een gesprek met een voor mij tot dan toe onbekende, landelijke organisatie: de Stichting Perikles. Perikles is in 2011 opgericht en fungeert als ‘denktank’ voor de totstandkoming van nieuw beleid in de sociale zekerheid. Als een initiatief van burgers initieert en faciliteert Perikles dat nieuwe beleid.

Er zitten niet alleen burgers, maar ook politici, wetenschappers en bestuurders in. De bedoeling is dat zij ‘op persoonlijke titel’ meedenken over de vraag hoe de sociale zekerheid er over 20 jaar uitziet en wat je daarvoor vandaag in gang zou moeten zetten. Perikles is bedoeld om innovatie aan te jagen en ik ben gevraagd hun denktanks – ze worden ‘salons’ genoemd – te begeleiden. Daarnaast zit ik in het dagelijks bestuur.

De stichting is naar de Griekse staatsman en veldheer Perikles vernoemd omdat hij de democratische instellingen radicaliseerde. Zo gaf hij burgers die openbare functies vervulden, een staatsuitkering. Deze werden daardoor ook voor mensen uit de laagste inkomensklassen toegankelijk. Een ‘innovator avant la lettre’ dus, die Perikles.

Ik beschouw het als een eer om deel te nemen aan een organisatie die in zijn voetstappen treedt en de wereld van de sociale zekerheid beter probeert te maken. Wat ik er vooral erg waardevol aan vind, is dat het innoveren een maatschappelijk nut dient. Want voor mij, als zelfverklaarde idealist, is dat toch wel de meest aantrekkelijke ambitie.

Leave a Comment

Contact