More to it than meets the eye

 In Blog

Er is altijd ‘more to it than meets the eye’, concluderen we als ik samen met een collega terugkom van een opdracht. We hebben gesprekken gevoerd bij een gemeente die de moderne verhouding tussen raads- en collegeleden een steviger fundament wil geven.

Het valt ons op dat standpunten tijdens vergaderingen niet openlijk en vrijuit worden gedebitteerd, maar dat ze in een vraag worden verpakt. Vindt de wethouder ook niet dat…?

Die vorm maakt het debat in het algemeen wat zielloos en afstandelijk. Voor het publiek – de (potentiële) kiezer – minder boeiend om naar te luisteren en op de weg naar een heldere, breed gedragen oplossing een struikelblok. Want wat wil de spreker nou precies? Een verhullende tactiek eigenlijk.

Natuurlijk kun je, om zulk gedrag te ontmoedigen, protocollen en spelregels afspreken. Maar als je niet weet wat erachter zit, kunnen die averechts werken of hun doel voorbij schieten. Mensen – en niks menselijks is de (lokale) politicus vreemd – zijn vindingrijk als ze de pas wordt afgesneden.

Daarom moet allereerst de vraag worden beantwoord: waaróm doen mensen het? Waaróm spreken ze zich niet of onvoldoende uit? Welk gevoel ligt daaraan ten grondslag? Wat houdt ze tegen?

En die vragen stellen wij nou juist. Door daar antwoord op te geven ontstaat een bewustzijn. Een besef van dat wat áchter de woorden ligt. Komt dát aan de oppervlakte – wordt het verhulde onthuld –, dan kunnen mensen daarmee aan de slag en dáár afspraken en protocollen over maken.

Ik durf er wel een flesje wijn onder te verwedden dat afspraken dan wél gerespecteerd zullen worden.

Leave a Comment

Contact